آيه 6 - 8 ( لواقح ) تلقيح گرد نخل نر را ميگيرند و بنخل ماده ميزنند شكوفه ميدهد و رطب و ثمر مىآورد و اين قسم رياح كه در فصل بهار و زنده مىشود و گرد اشجار نر را باشجار ماده مىزند ثمره مىبخشد ، نظير نطفه نر كه در رحم ماده قرار گيرد و حمل پيدا كند اين قسم باد را لواقح گويند بر خلاف باد فصل خزان كه برگها را زرد مىكند و ميريزد . فَأَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً مكرر گفته‌ايم كه مراد از سماء طبقه بالا است كه ابرها متراكم ميشوند و باران ميبارند فَأَسْقَيْناكُمُوهُ بلكه تمام حيوانات و اشجار و مزارع از آب باران سقايت ميشوند حتى صدف در دريا دهن باز مىكند قطره باران در دهان او مىافتد مرواريد مىشود حتى توليد معادن در اعماق زمين مىكند وَ ما أَنْتُمْ لَهُ بِخازِنِينَ باران در زمين فرو مىرود و چشمه‌ها و قنات‌ها تشكيل ميدهد و بر كوه‌ها مىبارد و رودخانه و نهرها جارى مىشود جز قدرت الهى قدرتى نيست در نگاهدارى آن . [ سوره الحجر ( 15 ) : آيه 23 ] وَ إِنَّا لَنَحْنُ نُحْيِي وَ نُمِيتُ وَ نَحْنُ الْوارِثُونَ ( 23 ) و محققا ما خود ما زنده ميكنيم و ميميرانيم و مائيم وارثون ( وَ إِنَّا لَنَحْنُ ) با سه تأكيد ان و لام و تكرار نحن و نا ( نُحْيِي وَ نُمِيتُ ) ده فعل است كه از افعال مختصه به خداوند است خلق و رزق احياء و اماته عزت و ذلت غنى و فقر صحت و مرض و افعال الهى دو نحو است يكى بدون اسباب و وسايط تعبير بمتكلم وحده مىكند مثل الوهيت و ربوبيت أَنَّما إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ كهف ايه 110 إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ نحل آيه 23 و چون احياء هر ذى حياتى و إماته آن بتوسط اسباب است و وسايط مثل ملائكه تعبير بمتكلم مع الغير فرموده وَ نَحْنُ الْوارِثُونَ يعنى جميع موجودات سماوى و ارضى فانى ميشوند فقط ذات مقدس او باقى ميماند كُلُّ شَيْءٍ هالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ [ سوره الحجر ( 15 ) : آيه 24 ] وَ لَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَقْدِمِينَ مِنْكُمْ وَ لَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَأْخِرِينَ ( 24 ) و هر آينه بتحقيق ما ميدانيم پيشينيان از شما را و ميدانيم آخرين شما را .